Meest voorkomende parasieten bij Koi

parasieten-wormen-koi

Parasieten Koi:

De meeste veroorzakers van ziekten in Koi zijn niet met het blote oog zichtbaar.
Omdat de symptomen vaak niet specifiek zijn, dienen de veroorzakers opgespoord te worden middels microscopisch onderzoek.
De ziekteveroorzakers waarom het dan meestal gaat, zijn de zogenaamde protozoa en monogene wormen, waarvan de volgende het meeste voorkomen:

Protozoa:
  • Ciliaten (o.a. Trichodina, Witte stip en Chilodonella)
  • Flagellaten (o.a. Ichtyobodo necatrix ofwel Costia);
Monogene wormen:
  • Huidwormen en kieuwwormen

Protozoa zijn eencellige organismen die qua afmeting variëren tussen microscopisch klein tot net zichtbaar met het blote oog.
De groep van protozoa omvat veel uiteenlopende organismen.

  • Tot de groep van de flagellaten behoort Ichthyobodo necatrix (ofwel costia) (±0,01 mm).
  • Tot de groep ciliaten behoren o.a. Trichodina (±0,05 mm), Chilodonella (±0,05 mm) en Ichtyophthirius (ofwel witte stip; ±0,04 mm in het stadium van de zwermcellen).
  • Tot de groep monogene wormen met één gastheer behoren o.a. de kieuwworm (Dactylogyrus) en de huidworm (Gyrodactylus).

 

Ciliaten:

Trichodina

Witte stip (Ichthyophthirius)

Chilodonella

Chilodonella is een parasiet die zich met name nestelt op de voorzijde van de vis (vanaf rugvin naar voren).
In veel gevallen infecteren ze ook de kieuwen en verhinderen een normale ademhaling.
Een Chilodonella aantasting kan soms binnen korte tijd tot vissterfte leiden zonder dat er uiterlijk iets te zien is.
Meestal wordt het nog voorafgegaan aan een korte periode van afzondering (1-3 dagen).
Een Chilodonella aantasting kan het gehele jaar optreden.

 

Flagellaten:

Costia (Ichtyobodo necatrix)

Monogene wormen:

Huidworm (Gyrodactylus)

Kieuwworm (Dactylogyrus)

Dactylogyrus bekend onder de Nederlandse benaming “kieuwwormen” nestelt zich zowel in de kieuwen als op de huid. Indien op de huid aanwezig dan zal dit met name aan de voorzijde in de buurt van de kieuwen zijn. In tegenstelling tot de huidwormen vermeerderen de kieuwwormen zich met behulp van eitjes.
Na uitkomen van de eitjes bewegen de wormen in wording (de zogenaamde oncomiracidia) zich met behulp van trilharen naar het volgende slachtoffer.
Omdat de kieuwwormen in verschillende stadia voorkomen en de gevoeligheid van voor bestrijdingsmiddelen verschillend is, moeten sommige behandelingen herhaald worden zodat alle eitjes zijn uitgekomen en de aantasting niet direct opnieuw begint.
De afmeting van de kieuwworm varieert tussen de 0,1 en 0,5 mm (gemiddeld 0,3 mm).
De overlevingsduur van de kieuwworm zonder vis bedraagt maximaal 8 dagen.
In koudere periodes kunnen de eieren gedurende meerdere maanden in rusttoestand aanwezig blijven.